ေကာင္းေသာအလုပ္ေတြကို ျပဳလုပ္ရင္ ေကာင္းက်ဳိးေတြ ရလာမွာျဖစ္တယ္။ ေကာင္းက်ဳိးရလာေတာ့ ေကာင္း
က်ဳိးေတြနဲ႔ပဲ သံသရာလည္ျပန္ပါတယ္။ မသိနားမလည္လုိ႔ မေကာင္းတာေတြလုပ္ၿပီး ဆုိးက်ဳိးေတြ ရလာျပန္ေတာ့လည္း သံသရာက ဆုိးက်ဳိးဒုကၡေတြနဲ႔ လည္ရျပန္တယ္။ လည္ေနတာ တစ္ေန႔မဟုတ္ဘူး။ တစ္ရက္မဟုတ္ဘူး။ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း၊ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း၊ ဘ၀တုိင္း ဘ၀တုိင္းမွာ သံသရာလည္ပတ္ေနတာပါ။ သံသရာလည္ေအာင္လည္း လူသားေတြက ကံစြမ္းအားေတြျဖည့္ျဖည့္ ေပးေနၾကတယ္။ သံသရာရွည္တာထက္ရွည္ေအာင္၊ ပြားတာထက္ပြား ေအာင္၊ တုိးတာထက္တုိးေအာင္လည္း ေန႔တုိင္း ေန႔တုိင္း ကံအသစ္ေတြ စုေဆာင္းေနၾကတယ္။

ကံျပဳေနၾကတဲ့ တစ္ေန႔ တစ္ရက္ဟာ ေရွးဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကို ကုိယ္တုိင္ဖန္တီးေနတာနဲ႔တူပါတယ္။ တဏွာ၊
ဥပါဒါန္၊ ကံ၊ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏဆုိေတာ့ ကံတစ္ခ်က္ျဖစ္ရင္ ဟိုဘက္က ဇာတိတစ္ခ်က္ ေရာက္လာပါၿပီ။ တစ္ေန႔၊တစ္ရက္၊ တစ္နာရီေလာက္ကာလအတြင္းမွာပဲ ျဖစ္သြားတဲ့ကံေတြကို တြက္ၾကည့္လိုက္ရင္ ေၾကာက္စရာေကာင္း ေလာက္ေအာင္ မ်ားလွပါတယ္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔မွာ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံေတြ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ကာယကံ၊ ၀စီကံ မလုပ္ထားဘူးထား။ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေနၿပီးေတာ့ ပါးစပ္ပိတ္ထားေတာင္မွ မေနာကံေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ ကံမျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ဆိုတာမရွိပါဘူး။ ကံတစ္မ်ဳိးမ်ဳိးေတာ့ျဖင့္ အၿမဲတမ္းျဖစ္ေနၾကတယ္။ ကံေတြကို ထပ္ထပ္ျဖစ္ ေအာင္ လုပ္ေနလို႔ ဒုကၡေတြ ထပ္ထပ္ရေနၾကတာ၊ ဒုကၡေတြရေနလုိ႔ သံသရာရွည္ေနရတာ၊ သံသရာရွည္ေနတာေၾကာင့္ နိဗာန္နဲ႔ ေ၀းေနတယ္ ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းနားလည္သြားရင္ ကံေတြကို ျဖတ္တဲ့အလုပ္ပဲ လုပ္ခ်င္လာမွာျဖစ္တယ္။ ကံေတြကို ဆက္တဲ့အလုပ္ လုပ္ႏုိင္မွာမဟုတ္ ေတာ့ဘူး။