အရာခပ္သိမ္းတို႔သည္ ျဖစ္လာလုိက္၊ ပ်က္စီးေျပာင္းလဲလုိက္ႏွင့္ အလွ်င္တရစပ္ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲေနၾကတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက ဒီ ေလာကႀကီးကို အဆုံးမဲ့ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ျဖစ္စဥ္ႀကီးတစ္ခုျဖစ္တယ္လို႔ ေဟာၾကားေတာ္မူတယ္။ အရာခပ္သိမ္းတို႔ဟာ စြမ္းအင္ေဗြ၀ဲကေတာ့ေတြပဲျဖစ္တယ္။ ဘယ္အရာမွ အတည္တက်မရွိတဲ့ ရစ္ ပတ္လွည့္လည္ေနတဲ့ျဖစ္စဥ္ေတြခ်ည္းပဲျဖစ္တယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ သံသရာဘ၀ဟာ ေမြးဖြားလုိက္ေသဆုံးလုိက္နဲ႔ မဆုံးတမ္းလည္ေနသလိုပဲ၊ ကပ္ကမၻာႀကီးဟာလည္း စက္၀ိုင္းလိုလည္ေနတယ္။ ကမၻာတစ္ခုပ်က္သြားလိုက္၊ ေနာက္ထပ္ကမၻာတစ္ခုျဖစ္ တည္လုိက္နဲ႔ သံသရာလည္ေနတယ္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ကမၻာႀကီးဟာလည္း တစ္ေန႔က်ရင္ ပ်က္သုဥ္းသြားဦးမွာျဖစ္တယ္။

ေလာကဆိုတာ ျဖစ္ပ်က္အစဥ္ႀကီးပါ။ ကာလဆိုတဲ့ ကပ္ကမၻာႀကီးထဲမွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ျဖစ္တည္ေနၾကရတာျဖစ္တယ္။ အရာခပ္သိမ္းတို႔သည္ ေမြးလုိက္ၾက၊ ေသလုိက္ၾကျဖစ္တည္ေနၾကရတယ္။ ရွင္သန္ျခင္းဆုိတာဟာလည္း တကယ္ တမ္းက်ေတာ့ ေသလမ္းကို သြားေနၾကျခင္းသာျဖစ္သည္။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ နတ္ေတြ၊ လူေတြ၊ တိရစာန္ေတြ၊ ႐ုပ္၀တၳဳ ပစၥည္းေတြ၊ ဒီစၾက၀ဠာႀကီးထဲမွာ ရွိရွိသမွ် အရာခပ္သိမ္းတို႔သည္ အၿမဲမရွိျခင္းဆိုတဲ့ နိယာမတရားႀကီးရဲ႕ ျပဳျပင္ျခင္းကို ခံေနၾကရတာခ်ည္းပါပဲ။ ျမတ္ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက တရားဓမၼႏွင့္အညီေနထုိင္သူကို တရားဓမၼကျပန္လည္ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူတယ္လို႔ ေဟာၾကားေတာ္မူတယ္။