(တစ္)
စားလို႔ရတာ အကုန္စားဟု စကားရွိေသာ္လည္း စားလို႔ရတာ မွန္သမွ်ကို မစားဘဲ ကိုယ့္ခံယူခ်က္ႏွင့္ကိုယ္၊ ကုိယ့္ခံစားမႈႏွင့္ကိုယ္ စည္းကမ္းနယ္နိမိတ္သတ္မွတ္ကာ ကိုယ့္ပါးစပ္ကို ထိန္းသိမ္းၾကပ္မတ္ၿပီး အသက္ရွင္ေနထိုင္သြားၾကသည့္ လူပုဂိၢဳလ္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဖူးပါသည္။

စကၠဴျဖင့္ ဖဲြ႕စည္းထားသည့္  စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ အပိုစာမ်က္ႏွာမ်ားကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားလိုက ထားႏိုင္သည္။
ဆုတ္ၿဖဲခ်င္က ဆုတ္ၿဖဲႏိုင္သည္။ ေက်ာ္လႊားခ်န္ထားခဲ့လို႔လည္း ရသည္။ ဒါမွမဟုတ္ ျပန္လည္အသံုးခ် အသံုးျပဳႏိုင္သည္။ စာအုပ္တစ္အုပ္ မဟုတ္သည့္ သမိုင္းမွတ္တမ္းအစဥ္အလာမ်ားတြင္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီးေသာ အပိုစာမ်က္ႏွာ မ်ားဆိုလွ်င္ေရာ...။
သမိုင္းအပိုစာမ်က္ႏွာမ်ားစြာ ရွိခဲ့သည္ဆိုပါက၊ သမိုင္းအပို စာမ်က္ႏွာမ်ားကို ဖန္တီးေနၾကသည္ဆုိပါက၊ လာမည့္ မ်ဳိးဆက္မ်ားအတြက္ သမိုင္းအပိုစာမ်က္ႏွာမ်ားကိုသာ ခ်န္ရစ္ထားခဲ့ၾကမည္ဆိုပါက...။

ထည္၀ါခန္႔ညားလြန္းသည့္ တံတားႀကီးက လွပလြန္းသည္။ အေ၀းကၾကည့္လွ်င္ ေႁမြႀကီးတစ္ေကာင္ လဲေလ်ာင္းေနသည့္ပံုျဖစ္၏။ ထိုတံတားႀကီးကိုၾကည့္ရင္း တံတားေပၚမွာ ကားေမာင္းခ်င္စိတ္က ျဖစ္ေပၚသည္။ တံတားႀကီးေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း စိမ္းညဳိ႕ညဳိ႕ သစ္ေတာရွိရာ၊ သစ္ပုပ္ပင္ႀကီးရွိရာ၊ ကံ့ေကာ္တို႔ပြင့္ရာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းႀကီးသို႔ ေမွ်ာ္မွန္းခ်င္သည္။ မၾကာမီၿပီးေတာ့မည့္ လွည္းတန္းစင္တာႀကီးကလည္း သူ႔အလွကို လွစ္ျပရေတာ့မည္ဆိုၿပီး လန္းဆန္းတက္ႂကြလ်က္ ထိုတံတားႀကီးႏွင့္ လွည္းတန္းစင္တာႀကီးက လိုက္ဖက္လြန္းလွသည္။
ယခင္က လွည္းတန္းမွာ အလွဆံုးဟု ထင္မွတ္ထားေသာ ျပည္ျမန္မာကုန္တုိက္ႀကီးက ေသာ့အထပ္ထပ္ ခတ္ခံထားရၿပီး ေရမခ်ဳိးရေသးေသာ လူမမာတစ္ေယာက္ပံုေပါက္ေနသည္။ အခ်ိန္ရာသီေရြ႕လ်ားမႈေအာက္မွာ မတည္ၿမဲျခင္း အနိစၥသံေ၀ဂယူစရာ။

(တစ္)
ၿမိဳင္သို႔ ေရာက္လွ်င္ ဆရာျမသန္းတင့္ကို သတိရၿမဲ ျဖစ္ပါသည္။ ၿမိဳင္က နာမည္ေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီး ျမသန္းတင့္၏ ဇာတိခ်က္ျမႇဳပ္ မဟုတ္လား။ ဆရာက သူ႔ေျမာက္ျမားလွစြာေသာ ဘာသာျပန္ဆိုခ်က္မ်ား၏ တစ္ေနရာမွာ အာဖရိက၏ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕လြန္းလွပုံကို ျပန္ဆိုရာ၌ ပူလုိက္တဲ့ေနတဲ့၊ ေနၾကာပန္းေတြ ဘယ္ဘက္ကို လွည့္ပြင့္ရမွန္း မသိ
ေတာ့ဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္စဲြၿငိသြားမိေၾကာင္း ၀န္ခံလိုပါသည္။